Массагет қоржынына Нұр-Сұлтан қаласындағы № 73 физика-техникалық лицейдің 7 "ә" сынып оқушысы Төлегенова Алинадан хат келіп түсті. Ол ұстаздар мерекесі алдында алғашқы ұстазына арнап шығарма жазып, алғысын жеткізіп, ақ жарма тілегін арнаған. Шығармадан ұстазға деген құрмет пен ризашылықтың самалы сезіледі. Оқи отырыңыздар.
***
Алғашқы ұстаз! Ол маған оқуды, жазуды және санауды, достасуды, Отанды, табиғатты сүюді, үлкендерді құрметтеуді үйретті. Менің жетістігіме қалай қуанып, мен үшін уайымдағаны, кейде қателігім үшін шын жаны ашып ашуланғаны да есімде. Ол маған ерекше қатал, талғампаз және талапшыл сияқты көрінді. Ең бірінші сабағым, алғашқы мектеп партасы әрқашан менің жадымнан кетпейді. Ол кезде мен алғашқы досыммен, алғашқы оқулықтармен, алғашқы марапаттармен және бірінші сыныппен кездестім... Алғашқылардың көп бөлігі бірінші мұғаліммен байланысты! Менің ойымша, алғашқы ұстаз, ол маған көп білім салды. Себебі болашақта білімді болуың – ол алғашқы іргетасыңның қаншалықты дұрыс қаланғанына байланысты.
Дегенмен қазір де мен талантты мұғалімдермен мектепте оқитыныма бақыттымын. Мен және менің сыныптастарым, біз мұғалімдерімізді құрметтейміз әрі жақсы көреміз. Біздің мектепте мұғалімдер мейірімді, жанашыр, білімді, әрқашан жақсы кеңестер бере алады. Олар өз күштерін және уақытын аямай біздер үшін еңбек етеді. Шыдамдылықпен, табандылықпен оқытатын мұғалімдерімізді әрдайым есте ұстауымыз керек.
Ел ұйқыда жатқанда мұғалімдер әлі де біздің үй тапсырмаларымызды тексеріп, кейде таңертең ұйықтауға жатады. Олар біздің қуанышпен оқығанымызды қалайды. Өздерін басқа балаларға бере отырып, өкінішке қарай, олар өз отбасы үшін аз уақыт қалдырады. Біздің мұғалімдеріміз оқушыларды түсінуге және балалардың бақытты болашағының болуы үшін тырысады. Мен ұстаздарымның маған үйреткен барлық нәрселері үшін ризамын.
Біздің мұғалімдер өздерін еңбексүйгіштікке арнағандай. Олар үшін біздің елге танымал болуымыз, адал, білімді адамдар болуымыз маңызды. Мен барлық ұстаздарға: «Бар болғандарыңыз үшін көп рахмет!» деп айтқым келеді.
Массагет қоржынына Нұр-Сұлтан қаласындағы № 73 физика-техникалық лицейдің 7 "ә" сынып оқушысы Төлегенова Алинадан хат келіп түсті. Ол ұстаздар мерекесі алдында алғашқы ұстазына арнап шығарма жазып, алғысын жеткізіп, ақ жарма тілегін арнаған. Шығармадан ұстазға деген құрмет пен ризашылықтың самалы сезіледі. Оқи отырыңыздар.
***
Алғашқы ұстаз! Ол маған оқуды, жазуды және санауды, достасуды, Отанды, табиғатты сүюді, үлкендерді құрметтеуді үйретті. Менің жетістігіме қалай қуанып, мен үшін уайымдағаны, кейде қателігім үшін шын жаны ашып ашуланғаны да есімде. Ол маған ерекше қатал, талғампаз және талапшыл сияқты көрінді. Ең бірінші сабағым, алғашқы мектеп партасы әрқашан менің жадымнан кетпейді. Ол кезде мен алғашқы досыммен, алғашқы оқулықтармен, алғашқы марапаттармен және бірінші сыныппен кездестім... Алғашқылардың көп бөлігі бірінші мұғаліммен байланысты! Менің ойымша, алғашқы ұстаз, ол маған көп білім салды. Себебі болашақта білімді болуың – ол алғашқы іргетасыңның қаншалықты дұрыс қаланғанына байланысты.
Дегенмен қазір де мен талантты мұғалімдермен мектепте оқитыныма бақыттымын. Мен және менің сыныптастарым, біз мұғалімдерімізді құрметтейміз әрі жақсы көреміз. Біздің мектепте мұғалімдер мейірімді, жанашыр, білімді, әрқашан жақсы кеңестер бере алады. Олар өз күштерін және уақытын аямай біздер үшін еңбек етеді. Шыдамдылықпен, табандылықпен оқытатын мұғалімдерімізді әрдайым есте ұстауымыз керек.
Ел ұйқыда жатқанда мұғалімдер әлі де біздің үй тапсырмаларымызды тексеріп, кейде таңертең ұйықтауға жатады. Олар біздің қуанышпен оқығанымызды қалайды. Өздерін басқа балаларға бере отырып, өкінішке қарай, олар өз отбасы үшін аз уақыт қалдырады. Біздің мұғалімдеріміз оқушыларды түсінуге және балалардың бақытты болашағының болуы үшін тырысады. Мен ұстаздарымның маған үйреткен барлық нәрселері үшін ризамын.
Біздің мұғалімдер өздерін еңбексүйгіштікке арнағандай. Олар үшін біздің елге танымал болуымыз, адал, білімді адамдар болуымыз маңызды. Мен барлық ұстаздарға: «Бар болғандарыңыз үшін көп рахмет!» деп айтқым келеді.
#ҰСТАЗ ЖАЙЛЫ ШЫҒАРМА
#МҰҒАЛІМ ТУРАЛЫ ЭССЕ
Бөлісу:
Тучи мрачно окутали весь небосвод — Это осень в дождях и туманах ползет, И застывшую землю, от стужи дрожа, Кобылица напрасно копытом скребет.
Нет уж больше травы на степей, Смеха больше не слышно и гама детей, А деревья, иссохшие, как старики, Тянут к небу безлистые руки ветвей.
Уж дымится с овечьими шкурами чан — Износилась одежда, весь в дырках чапан, Чинят женщины юрту, заплаты кладут, И старухи свой ткацкий наладили стан.
Журавли в теплый край вереницей летят, Голодают верблюды и грустно глядят, Приуныли аулы — куда ни пойдешь, Не услышишь веселого смеха ребят.
Старики над остывшей поникли золой, Молча слушают ветер, холодный и злой, Рыщут по степи, ищут в норах мышей — Дома косточки им не дадут ни одной.
И уже ни травинки вокруг не найти, Пылью ветер заносит дороги в степи. Будь ты проклят, обычай глухой старины, Что мешает нам в юртах огонь развести